Pylon wielostronny powstaje z myślą o przestrzeniach, w których jeden kierunek odczytu nie wystarcza. Użytkownik może nadjeżdżać z drogi, wchodzić od parkingu, przechodzić przez plac, omijać budynek lub poruszać się pomiędzy kilkoma strefami obiektu.

Jego zadaniem jest zapewnić czytelność informacji z różnych osi widzenia. Dobrze zaprojektowany totem wielostronny nie tylko zwiększa widoczność, ale też porządkuje sposób, w jaki znak pracuje w otoczeniu.

Znak może być dwustronny, trójstronny albo wielostronny, w zależności od układu terenu i kierunków ruchu użytkowników. Inaczej działa konstrukcja ustawiona przy drodze, inaczej monolit na narożniku działki, a inaczej znak wolnostojący 360° w centralnym punkcie placu, parkingu lub kompleksu budynków.

Każda strona konstrukcji powinna mieć określoną funkcję: identyfikować markę, prowadzić do wejścia, pokazywać najemców, wskazywać strefę lub przekazywać informację kierunkową. Wielostronność ma sens tylko wtedy, gdy wynika z realnej przestrzeni.

Totem wielostronny warto zastosować wtedy, gdy obiekt jest widoczny z kilku stron, ma więcej niż jedną ścieżkę dojścia, kilka wjazdów, rozbudowany parking, narożną lokalizację albo ruch użytkowników prowadzony z różnych kierunków.

To rozwiązanie dobrze sprawdza się przy parkach handlowych, hotelach, biurowcach, klinikach, obiektach usługowych, kampusach, osiedlach, placach wejściowych, rondach wewnętrznych i terenach wielobudynkowych.

Pylony wielostronne, totemy dwustronne, monolity trójstronne i znaki wolnostojące 360° mogą być wykonywane z aluminium, stali, kompozytów technicznych, lakierowanych paneli, kasetonów świetlnych, modułów informacyjnych, liter przestrzennych, pól podświetlanych oraz elementów frezowanych.

Dobór technologii zależy od liczby stron, wielkości bryły, sposobu ekspozycji informacji, podświetlenia, warunków zewnętrznych, konstrukcji nośnej, posadowienia i oczekiwanego standardu wizualnego obiektu.

Pylony wielostronne projektuje się na podstawie rzeczywistych kierunków patrzenia użytkowników. Ważne jest to, skąd nadjeżdża samochód, gdzie idzie pieszy, z której strony widoczna jest elewacja i w którym miejscu użytkownik podejmuje decyzję.

Wielostronny znak wolnostojący nie powinien być projektowany wyłącznie jako bryła. Trzeba zaplanować, która strona pracuje dla którego kierunku ruchu i jak szybko informacja ma zostać odczytana.

Totem wielostronny szczególnie dobrze działa w miejscach otwartych: przy narożnikach budynków, skrzyżowaniach wewnętrznych, placach, parkingach, rondach, wejściach na teren lub pomiędzy kilkoma budynkami.

W takich lokalizacjach znak nie ma jednego frontu. Musi być czytelny z kilku stron, a jednocześnie zachować spójną formę, proporcję i rangę w przestrzeni.

Pylon dwustronny lub trójstronny może powtarzać tę samą informację na kilku płaszczyznach, ale może też różnicować komunikaty w zależności od kierunku ruchu. Jedna strona może identyfikować obiekt, druga prowadzić do wejścia, a kolejna prezentować najemców, strefy lub informacje organizacyjne.

Najważniejsze jest zachowanie logicznej hierarchii. Wielostronność nie powinna oznaczać mnożenia treści, tylko dopasowanie informacji do użytkownika, który widzi znak z konkretnej strony.

W pylonach wielostronnych łatwo popełnić błąd polegający na wypełnieniu każdej strony nadmiarem informacji. Większa liczba płaszczyzn nie powinna prowadzić do przypadkowego powielania treści, logotypów i komunikatów.

Każda strona powinna mieć prostą funkcję, dobrą czytelność i odpowiednią ilość informacji. Znak wielokierunkowy ma porządkować odbiór przestrzeni, a nie tworzyć kilka konkurujących ze sobą tablic.

W niektórych realizacjach jedna strona pylonu jest dominująca, a pozostałe pełnią funkcję pomocniczą. W innych przypadkach wszystkie strony mają równą rangę, ponieważ znak stoi w miejscu o ruchu dookólnym.

Dlatego już na etapie projektu trzeba określić, które płaszczyzny są najważniejsze, gdzie pojawia się logo, gdzie informacja kierunkowa, a gdzie moduły dla najemców, usług lub stref obiektu.

Monolit wielokierunkowy powinien zachować spójność wizualną niezależnie od strony odczytu. Typografia, proporcje, rytm modułów, światło, materiały i układ informacji muszą tworzyć jeden system.

Jeżeli każda strona jest projektowana osobno, konstrukcja szybko traci elegancję i zaczyna wyglądać jak zestaw niezależnych powierzchni. W PRETENDE wielostronność traktujemy jako rozwiązanie systemowe, a nie sumę osobnych tablic.

Pylon wielostronny często działa w ruchu: pieszym, samochodowym lub mieszanym. Użytkownik widzi znak pod różnym kątem, z różnej odległości i przez ograniczony czas.

Dlatego skuteczność zależy od skali, kontrastu, kierunku ustawienia, wielkości informacji i tego, czy właściwa treść pojawia się na stronie, którą użytkownik faktycznie widzi w danym momencie.

Totem wielostronny może być podświetlany z jednej, dwóch, trzech lub kilku stron konstrukcji. Światło może obejmować logo, pola informacyjne, krawędzie bryły, moduły najemców albo wybrane kierunki odczytu.

Przy takich znakach ważna jest równomierność podświetlenia i kontrola efektu po zmroku. Każda strona powinna być czytelna, ale cała bryła nadal musi wyglądać jak jeden uporządkowany element przestrzeni.

Pylony dwustronne, trójstronne i wielostronne wymagają przemyślanej konstrukcji, stabilnego posadowienia, odpowiedniego dostępu serwisowego oraz kontroli detalu na każdej widocznej krawędzi.

W przeciwieństwie do jednostronnego znaku, użytkownik ogląda taką konstrukcję z wielu stron. Dlatego znaczenie mają nie tylko fronty informacyjne, ale też narożniki, łączenia, grubość bryły, tył konstrukcji i sposób zamknięcia formy.

Najczęstsze błędy przy projektowaniu pylonów wielostronnych, totemów dwustronnych i znaków 360° wynikają z braku analizy kierunków odczytu. Problem pojawia się wtedy, gdy wszystkie strony są traktowane tak samo, mimo że użytkownicy widzą je z różnych dystansów i pod różnymi kątami.

Chaos powstaje również wtedy, gdy każda strona ma inną hierarchię, zbyt dużo treści, niespójne moduły albo podświetlenie, które rozbija bryłę. Wielostronny znak wolnostojący powinien działać jako jeden system, nie jako kilka osobnych tablic.